GİZLİ BAHÇE
Adım Mary Lennox.
Hindistan'da doğdum.
Hindistan çok sıcak ve garipti.
Orada çok yalnızdım.
Orayı hiç sevmedim.
Dadım dışında hiç kimse...
benimle ilgilenmezdi.
Ailem beni hiç istemedi.
Annem bir partiden öbürüne koşar...
babam da askeri işleriyle uğraşırdı.
Benim partilere katılmama izin vermezlerdi.
Onları annemin odasının penceresinden seyrederdim.
Çok öfkelenirdim, ama hiç ağlamazdım.
Nasıl ağlanacağını bilmezdim.
-Yelpazemi unutmuşum. Gelmene gerek yoktu. -Gelmek istedim.
Annemle babam yalnızca kendilerini düşünürlerdi.
Beni hiç düşünmezlerdi.
İkisini de...
birkaç dakika sonra kaybedeceğim bilseydim.
Deprem!
6 Ay Sonra
Hindistan'daki deprem kurbanı yetimlerin aileleri 2 numaralı iskeleye lütfen.
Buradayız Mary! Buna inanabiliyor musun?
Ne kadar soğuk bir kız. Annesiyle babası ölünce hiç ağlamamış.
"Bayan Mary, çok asabi..."
38 ve 39 numaralar...
George ve Amy Brent.
40 ve 41 numaralar...
Timothy ve Thomas Burke.
Buradayız!
Ah yavrularım, yavrularım.
43 numara, Mary Lennox.
"Mary, Mary, çok asabi
"Ne yetişir bahçende?
"Gümüş zillerle
"Midye kabukları
"O güzel hizmetçiler de cabası."
43 numara...
Mary Lennox.
Kenara çekil lütfen.
44 numara...
Adam Snow.
Mary Lennox mu?
Mary Lennox bu mu?
43 numara.
Evet, Mary Lennox.
Onu almaya geldim.
Ben Bayan Medlock, Lord Archibald Craven'a ait...
Misslethwaite Malikanesinde kahyayım.
Kendisi kızın eniştesi olur.
Bu küçük kız çok tuhaf, hiç tepki vermiyor.
Hem pek bir şeye de benzemiyor.
Annesi çok güzeldi.
Ona çekmediği belli.
Belki büyüyünce güzelleşir.
Çocuklar değişir.
Öyleyse çok değişmesi gerekecek.
Misslethwaite'de onun gelişmesine yardımcı olacak bir şey yok.
Hadi gel.
Buradan başka gidecek yerinin olmaması çok kötü.
Enişten seninle ilgilenmez bile.
Bu kesin.
O hiç kimseyle ilgilenmez.
Sırtındaki kambur yetmez gibi...
karısı da genç yaşta ölüp onu yalnız bıraktı.
Teyzen öldü. Annen söylemedi mi sana?
Garip.
Demek ikiz kız kardeşinin öldüğünü söylemedi sana.
Annemin bana hikaye anlatacak vakti yoktu.
Oh, nihayet.
İşte Misslethwaite.
Şimdi bir iki saat uyursun.
Herhalde yolda pek dinlenemedin.
İşte kahvaltın.
Daha giyinmedim.
Yemekten sonra değişirsin üstünü. Dolapta yeni elbiseler var.
Beni kim giydirecek?
Sen giyinemez misin?
Tabii ki hayır. Beni dadım giydirirdi.
Saçma.
Bu yaşta ha?
Hindistan'da çocuklara ne yapıyorlar? Sırtlarında mı taşıyorlar?
Benimle böyle konuşmaya nasıl cüret edersin?
Misslethwaite'de kimse seni sırtında taşımayacak.
Zaten yapacak çok işimiz var.
Kendi başının çaresine bakmak zorundasın.
Burada 100 tane oda var. Bir tek bu oda senin.
Enişteni görmeyi falan da bekleme, çünkü göremeyeceksin.
Hiçbir şeyi ellemeyeceksin, hiçbir yeri karıştırmayacaksın.
Eve ölü toprağı serpilmiş gibiydi.
Adeta bir lanet vardı üstünde.
Aynı annemin odasına benziyordu.
Herhalde teyzemin odasıydı.
Tuvalet masaları aynıydı.
Hatta fil biblosunun aynısından vardı.
Anne.
Ne yapıyorsun? Sana ne dedim ben?
Birinin ağladığını duydum.
Köpekler.
Hayır, bir insan! Biri ağlıyor.
Öyle bir şey duymadın.
Şimdi...
ya sana söylenen yerde durursun ya da kulaklarını çekerim.
İyi akşamlar.
Sana yiyecek bir şeyler getirdim.
Lapana dokunmamışsın.
İstemiyor musun?
Sen benim hizmetçim misin?
Ben Bayan Medlock'un hizmetçisiyim.
O da Lord Craven'in hizmetçisi.
Ama burada orta hizmetçinin işlerine bakıp sana göz kulak olacağım.
Bana göz kulak olacaksan benim hizmetçimsin demektir.
Çok tuhaf birisin.
Evet, biliyorum.
Bayan Medlock bana bu işi anneme olan saygısından dolayı verdi.
Eğer evin bir hanımı olsaymış bunu asla yapamazmış.
Muhtemelen mutfaktan dışarı çıkamazdım...
yukarı çıkmama da izin verilmezdi.
Kes şunu!
Ne yapıyorsun?
Bütün kızlar gıdıklanmayı sever sanıyordum.
Ne giymek istersin?
Siyah...
siyah ya da siyah?
Kör müsün?
Bunların hepsi siyah.
Ve benimle dalga geçemezsin, hizmetçi.
Benim adım Martha.
Seni gıdıklamayacağım, söz.
Hindistan'da ne giyerler?
Geleceğini duyduğumda seni oranın yerlisi sanmıştım.
Ne?
Ne olduğumu sanmıştın?
Seni domuzun kızı!
Böyle davranmana gerek yok. Benim yerlilerle bir alıp veremediğim yok.
Annem hepimizin bir aile olduğunu söyler.
Ben hiç yerli görmedim.
Görürüm diye sevinmiştim.
Hiçbir şey bilmiyorsun sen! Hiçbiriniz bir şey bilmiyorsunuz!
Lütfen.
Üzülme.
Ben hiçbir şey bilmem...
senin de dediğin gibi.
Özür dilerim hanımım.
Çok basitim ve çok konuşuyorum.
Özür dilerim hanımım.
Enişten seni ne zaman çağırır bilmiyorum.
Eniştem mi?
Bayan Medlock beni görmek istemeyeceğini söylemişti.
Ama istiyor.
Enişten seni bugün görmemeye karar verdi.
Onu ne zaman göreceğim?
Yarın mı?
Hayır. Yarın gidiyor.
Hanım on yıl önce öldüğünden beri...
Lord Craven kimseyle görüşmüyor.
Üzüntüsünü dindirecek kimsesi yok.
Artık zamanının büyük kısmını evden uzakta geçiriyor.
Zavallı adam.
Lanetli olduğu söyleniyor.
Kazağını giysen iyi olur. Dışarısı soğuk.
Ama oynayacak kimse yok ki.
Oynayacak kimse yok mu?
Beni dışarı çıkar.
Dickon, kardeşim...
bazen kırlarda saatlerce kendi başına dolaşır.
O sayede bütün hayvanlarla arkadaşlık kurdu.
Kim?
Dickon...
erkek kardeşim.
İndir şunu!
Seni nasıl merak ettiğini bilemezsin.
Ne yaptığını sanıyorsun sen?
Demek buradasın!
Nereye gittiğini merak etmiştim.
Ne demek istiyorsun? Nerede olduğumu biliyorsun.
Bu da atkın, hanımım.
İşte.
Şimdi çıkmaya hazırsın.
Göremiyorum.
Bahçeye gitmek için...
şuradan geçip...
evin etrafını dolaşmalısın.
Şimdi koş bakalım. Eğlen.
Oranın gerisinde ne var?
Bir başka bahçe mi?
Kapısı nerede?
Hey sen!
-Diğer bahçeye açılan kapı nerede? -Ne?
Şu sarmaşıklarla kaplı olan yer. Kapıyı bulamadım.
Kapı yok.
Bir yerde bir kapı olmalı.
On yıldır kimse oraya girmedi.
Neden?
O ölünce, Bey oranın tamamen kapatılması için emir verdi.
Kim öldü?
Teyzem öldü.
Burası onun bahçesiydi, değil mi?
Yüzüme bak.
Cevap ver bana!
Bu insanların bana davranışları korkunç.
Tabii...
emirler onu durduramaz.
Bugünlerde oraya bir tek o giriyor.
Yolu biliyorsan...
göster bana.
Kim var orada?
Buradan nefret eder.
Neden Lord Craven o bahçeden nefret ediyor?
-Bu konuda konuşmamız yasak. -Neden?
Sana bir hediyem var.
Annem bunu sana yolladı.
Ne için?
Yani Hindistan'da yalnızca fillerle kaplanlar mı var?
İp atlamazlar mı?
Buraya gel.
Seyret.
Şimdi de sen dene.
Sağol Martha. Annene teşekkür et.
Sen çok tuhafsın.
Eğer başka bir çocuk olsaydı...
-bana bir öpücük verirdi. -Seni öpmemi mi istiyorsun?
Bu nedir?
Hadi Bayan Mary.
Hadi, hadi.
Daha önce hiç ip atlamamıştım.
Seninki bayağı etkilenmiş.
Arsız küçük dilenci. Şuna bak.
Ne olmuş ona?
Neden anlamadım ama...
seninle arkadaş olmak istiyor.
Öyle mi?
Benim hiç arkadaşım olmadı.
Buna inanırım.
Göster bana.
İçeri giden yolu göster.
Sağol ardıçkuşu.
Daha lazım... Martha!
Biraz daha yakı getir! Havlu da getir!
Bak ne buldum, tatlı ardıç?
Bu sabah daha iştahlı yiyorsun.
Bugün tadı güzel.
Dinle.
Duydun mu?
Rüzgar bu.
Bazen birisi kırlarda kaybolmuş ve ağlıyormuş...
gibi geliyor.
Zavallı küçük Betty Butterworth...
mutfak hizmetçisi.
Bütün sabah dişi ağrıdı.
Bana yardım edeceksin. Hadi. O çocuğu hemen dışarı çıkar!
Hadi Martha, lütfen!
Gel buraya Kurum.
Seni tanımıyor. Onu korkuttun.
Onu korkuttum mu?
Gel.
Sana zarar vermez.
-Beni ısırır. -Isırmaz.
Ama pislik içinde.
Hayır, çok yumuşak. Seveceksin.
İşte. Yaptım.
İşte böyle Bayan Mary.
Seni de tanıyorum. Sen Martha'nın kardeşi Dickon'sun.
Ardıçkuşu seni beklediğini söylüyor.
Hayvanlar bana bütün sırlarını anlatır.
O benim sırlarımı anlatmaz.
Hangi sırlar Bayan Mary?
Bir bahçe var.
Bir bahçe çaldım.
Belki de ölü bir bahçedir.
-Ben anlamam. -Ben anlarım.
Kimseye söylemeyeceksin, söz mü?
Söz.
Kimseye mi?
Hiç kimseye.
Burası gizli bir bahçe.
Ben iyi sır tutarım.
-Hala canlı olup olmadığını anlar mısın? -Tabii.
Burada bekle.
Bu bahçe ölmemiş.
Senin ve benim kadar canlı.
Gördün mü? Burası diri.
Şu yeşil yeri gördün mü?
Diri mi?
Diri ne demek?
Canlı demek.
Hayat dolu.
Bu yaz burada o kadar çok gül açacak ki...
kokuları seni hasta edecek.
Bak!
Annemle teyzemin burada otururken çekilmiş bir resmi var.
Böyle öldüğünü söylüyorlar.
Nasıl?
Buradan düşmüş.
Hindistan'dan geldiğimden beri ilk kez...
annemi rüyamda gördüm.
Buradaydı...
bahçede...
ve bahçe vahşi bir ormana dönüşmüştü.
Gel bana.
Sen hayalet misin?
Ya sen hayalet misin?
Kimsin sen?
Burada ne yapıyorsun?
Burada yaşıyorum.
Peki sen kimsin?
Babam evde yokken buranın efendisi benim.
Baban mı?
O benim eniştem oluyor.
Kimse bir oğlu olduğunu söylememişti.
Buraya gel.
Adın ne senin?
Ben Mary Lennox'um.
Senin adın ne?
Ben de Colin Craven.
Annelerimiz kardeşmiş. İkiz kardeş.
İkiz mi?
Kimse bana bir ikizi olduğunu söylemedi.
-Neden ağlıyorsun? -Uyuyamıyorum.
Yastıklarımı kabartsana kuzen Mary.
-Ne? -Yastıklarım.
Örtüler birbirine karıştı.
Nasıl yapılacağını bilmiyorum.
-Martha'yı veya Bayan Medlock'u çağırayım. -Yo!
Neden?
Medlock buraya gelmene izin vermez.
Beni üzüp...
daha da hasta edeceğini düşünür.
-Öyle mi? Ben gidiyorum. -Dur!
Burada kal!
Kaç yaşındasın?
On.
Aynı yaştayız.
Annen nasıl biridir?
Öldü.
Benimki de öldü.
Şu kordonu görüyor musun?
Çek onu.
İşte benim annem.
Babam beni görmek istemiyor...
çünkü anneme hiç benzemiyorum.
Ama sen anneme benziyorsun.
Neden resminin önünde perde var?
Biraz fazla gülüyor.
Fazla mı gülüyor?
İnsan nasıl fazla gülebilir ki?
Bazen ondan nefret ediyorum.
-Benim doğumumda ölmüş. -Ben bahçesinde öldüğünü sanıyordum.
Ne bahçesi?
Şey, bahçe işte.
Burada o kadar çok bahçe var ki.
-Öyle mi? -Tabii.
Dışarı çıkmaz mısın?
Hiç çıkmam.
Neyin var senin?
Öleceğim.
Neden?
Her şeyden.
Tüm hayatım bu yatakta geçti.
Yürüyemiyor musun?
Sen gerçek misin?
Rüyalarım bazen o kadar gerçek ki.
Kanıtlamak için seni çimdikleyeyim mi?
Gördün mü?
Otları ayıklamayı nasıl akıl ettin?
Sanki nefes alamıyormuş gibiydi. Ne olduğunu bile bilmiyorum.
Bu bir zambak. Hindistan Kraliçesi zambağı.
Hindistan Kraliçesi mi?
Bu soğanlar da zambak.
Hepsini senin zambağının etrafına dikeceğiz.
Böylece nedimeleri olacak.
Şarkıdaki gibi:
"Bayan Mary, çok asabi
"Ne yetişir bahçende?
"Gümüş zillerle Midye kabukları
"O güzel hizmetçiler de cabası."
Gemiyle gelirken yolda bana bu şarkıyı söylüyorlardı.
Ama ben onlar kadar asabi değildim.
Dün akşam kuzenimle tanıştım.
Colin'i mi gördün?
Kim olduğunu biliyor musun?
Herkes bilir.
Ama onu görebilen çok azdır.
Dediğine göre annesi doğumda ölmüş.
Salıncaktan düştü.
O da erken doğdu.
Sana hiç benzemiyor.
Yanakları buzla mermerden daha beyaz.
Bu püsküllerden daha beyaz.
Onlara kök denir.
Oraya ek.
Bırakalım böyle büyüsünler, Bayan Mary.
Hep içeride kapalı olmak çok sıkıcı.
Çok havasız!
Biraz dışarı çıkmazsam bayılacağım.
Hiç değilse pencereleri açabiliriz.
Hayır, çekil oradan!
Onlara dokunma.
Onlar çivili.
Ciğerlerim mikroplara dayanmıyor.
Mikrop mu?
Rüzgar taşıyor. Nefes aldığında onları da yutuyorsun.
Ciğerlerine yapışıyorlar.
Rüzgara çıkmadan önce benim saçlarım bile cansızdı.
Saçların mı?
-Saç ölüdür. -Eğer saç ölüyse...
nasıl oluyor da cesetlerin saçı uzamaya devam ediyor?
Belki de senin saçın uzamaz! O zaman çoktan kel kalmış olabilirsin.
Aptallaşma.
Ben saçlarım dökülecek yaşa gelmeden öleceğim.
Benim babamınki gibi kamburum çıkacak.
Sonra öleceğim.
Ölümden bahsetmenden hiç hoşlanmıyorum.
Herkes öleceğimi düşünüyor.
Eğer herkes benim hakkımda böyle düşünseydi ben aksini düşünürdüm.
Bunu tak.
Herkesin takması lazım. Medlock kuralları.
-Ama o şimdi burada değil ki. -Tak dedim.
Yüzümü kaşındırıyor.
Buna dayanamıyorum! Dün gece sana hiç tohum bulaştırmadım ki!
Tak şu maskeyi.
Benimle süslü racalar gibi konuşmayı bırak.
Seninle istediğim gibi konuşurum.
Nereye gidiyorsun?
Dışarı Dickon'un yanına.
O hayvanları Hindistan'dakiler gibi eğitiyor.
Bahçeler hakkındaki her şeyi biliyor.
Annemin bahçesini de biliyor mu?
-Ne? -Annemin bir bahçesi olduğunu söylemiştin.
Nereden bilsin ki? Orası kilitli. Kimse oraya giremiyor.
-Ben açtırırım orayı. -Hayır, yapma.
Neden?
Eğer kapıyı açtırırsan, eğer herkes öğrenirse...
orası artık gizli bahçe olmaz.
Bu bir sır olarak kaldığı sürece daha iyi, anlamıyor musun?
Anlaman gerek. Belki de sen sır saklamayı bilmiyorsun.
Küçük Bey, bacaklarınızı çalıştıracak aleti getirdik.
İstemiyorum.
Hadi ama, böyle yapmayın.
Bunun kan dolaşımınız için ne kadar önemli olduğunu biliyorsunuz.
Hem size tertemiz çamaşırlar da getirdim.
Babanız bugün dönüyor.
Beni görmek istemeyecektir.
Belki de ister.
Makine. Uyan kızım!
Oh, şifalı otları unuttum!
-Ben getiririm. -Hayır, sağol.
Geçen sefer sırf kök getirdin, hiç yaprak yoktu.
Burada ne işin var Bayan Mary?
Masken nerede?
Bayan Medlock bir görürse...
Dünya tersine döndü.
Buraya gelmene izin vermez.
Ama baban dönene kadar efendi sensin, onu zorlayabilirsin...
Git! Hadi git!
Ona itaatsizlik ettiğimi düşünecek.
Beni kesin kovacak.
Lütfen! Git!
Lord Hazretleri geldi! Eve döndü!
Gel Bayan Mary.
Gel.
Lord Hazretleri, bu Bayan Mary.
Susun.
Buraya gel.
Korkmana gerek yok.
Buraya gel.
Tanrım!
Gözlerin!
O kadar çok...
Hiç bilmiyordum.
Dur biraz.
Bana resmini yollamamışlardı.
Annemin resmimi çektirecek vakti yoktu.
Medlock seni yatılı okul gibi bir yere göndermemi istiyor.
Lütfen. Burada kalayım.
Kimseye bir zararım yok.
Kime ne zarar verebilirsin ki?
Burası bir çocuğa göre bir yer değil.
Fazla bir şeye ihtiyacım yok.
Tek ihtiyacım...
Acaba...?
Bana biraz toprak verir misiniz?
Toprak mı?
Tohum ekmek için.
Bir şeyler yetiştirmek için.
Al o zaman toprağını.
Aptallık edip oradan bir şey çıkacağını sanma.
İstediğim yerden alabilir miyim, tabii lazım değilse?
Nereden istersen!
Pekala... Git! Git!
Gidebilirsin.
Hoşçakal.
Kışa kadar burada olmayacağım.
Alabilirsin dedi!
Kendi toprağım olacak!
Kim dedi?
Eniştem. Ona sordum, o da "evet" dedi. İstediğim yere tohum ekebilirim.
Mavi çiçekler, pembe çiçekler...
mor çiçekler, sarı çiçekler...
peygamber çiçeği, yüksükotu, canımız ne isterse.
Yağmur yağıyor.
Yağmur çiçeklerimizin büyümesini sağlar.
Hindistan'da yağmur yağınca, dadım bana hikayeler anlatırdı.
Hikayelerden birinde, bana seni hatırlatan bir tanrı vardı.
Büyürken...
sır olarak saklanması gerekiyormuş, kimse varlığını bilmemeliymiş.
Sahiden mi?
-Neden? -Çünkü amcası onu öldürmek istiyormuş.
Amcası rüyasında genç tanrının cenneti ele geçireceğini görmüş.
-Nerede saklanırmış? -İneklerle birlikte yaşarmış.
Diğer insanlardan farklı mıymış?
Sadece içi farklıymış.
Boğazından aşağı baktığında bütün evreni görebilirmişsin.
Evren kimsenin boğazına sığmaz.
Onunkine sığmış.
Nasıl?
Sığması için onun bütün evrenden daha büyük olması lazım.
Dışarıdan bakınca başkalarından farklı olmadığını söylemiştin.
Doğru. Farklı olan içi.
-Hiç mantıklı değil. -Mantıklı olması da gerekmiyor.
Önemli olan özü.
Çok aptalca.
-Değil. Büyü bu. -Bu kadar aptal olamazsın.
Ben aptal değilim!
Anlamıyorsun. Anlamak istemiyorsun!
Gidemezsin!
Buna cesaret edemezsin!
Öyle mi?
-Seni içeri sokmalarını emredeceğim. -Öyle mi Raca hazretleri?
Çok güzel.
O zaman suratına bile bakmam.
Yere bakarım.
Dişlerimi kenetler, sana tek kelime bile etmem.
Babanı gördüğümü bile anlatmam.
Hayır, anlatacaksın.
Anlat.
Beni görmeye gelmedi.
Beni sevmediği için öleceğim.
Beni sevdi.
Ama o benim babam!
Eğer bu kadar kaba olmasaydın.
Ben kaba değilim!
Evet, kabasın! Çok huysuzsun!
Pencereyi açıp içeri gün ışığı girmesine bile izin vermiyorsun.
Nasıl yaparım? Dışarıda yağmur yağıyor.
-Yağmur yağmasa da açmıyorsun. -Yağmasa belki açardım.
-Hiç açmadın. -Bu hiç açmayacağım demek değil.
Ben huysuz değilim.
Colin'i görmeye gidecek mi acaba?
-Ona aşık olmaktan korkuyor. -Kendi oğlunu sevmekten mi korkuyor?
Bazen malikanedeyken bile bir hafta tek başına kalıyor.
Ama Colin onu görmek istiyor.
Bazen daha da fazla yalnız kalıyor.
Bir haftadan daha mı fazla?
On yıl önce...
karısı ölünce, kendini bir ay içeri kilitlemişti.
Colin o kadar zayıf bir bebekti ki, herkes öleceğini düşünmüştü.
Babası onu da kaybetmeye dayanamazdı. Zaten o kadar çok acı çekmişti ki.
Zavallı küçük yavrum.
O gece yağmur dindi, Misslethwaite'e bahar geldi.
Zavallı eniştem bu durumdan...
sanki bahardan kaçar gibi kaçıyordu.
Medlock gitti!
Oluyor. Oldu olacak.
Dur Dickon!
Dur! Oluyor!
Aşağı gel! Yardım et biraz.
Çok güzel, Colin. Sen de hissediyor musun?
Hissediyor musun?
Geliyorum!
Ya mikroplar? Onları görüyor musun?
Tanrım.
Gel bana yardım et lütfen.
Onu yatağa yatır.
Sakin olun Küçük Bey. Lütfen sakinleşin!
Sakinleşin. Git bak Bayan Medlock dönmüş mü?
Sakinleşin!
Lütfen sakinleşin!
Lütfen şimdi oraya gitme.
Çok korkunç bir nöbet geçiriyor. Ne yapacağını Tanrı bilir.
Umurumda değil. O kadar şımarık ki bir şekilde durdurulmalı.
Birisi onu durdurmalı.
Yeter, kes! Senden nefret ediyorum!
Herkes senden nefret ediyor!
O kadar bencilsin ki! Gördüğüm en bencil çocuksun!
Senin kadar bencil olamam.
Çünkü hep hastayım.
Hasta biri böyle bağıramaz.
Ben öleceğim!
Ölümle ilgili ne biliyorsun ki?
-Annem öldü! -Benim hem annem hem babam öldü!
Sırtımda kambur çıkacak. Tıpkı babamınki gibi bir kamburum olacak!
Küçük Bey!
Çabuk gel John.
Bu kambur değil, kemiklerin dışarı fırlamış.
O kadar sıskasın ki.
Tanrı aşkına neler oluyor burada?
Uzaklaş ondan küçük canavar! Onu öldüreceksin!
-Onu incitmem! -O kuzenim!
Bana yardım et.
Kollarını kaldır.
Martha, durdur şu kızı!
Kamburu falan yok!
-Bu sefil kızın buraya gelmesine izin mi verdin? -Hayır.
Bana itaatsizlik ettin!
İşin bitti. Hemen evine dön.
Ama ona ben söylemedim ki.
Neler oluyor?
Eğer onu kovmaya kalkarsanız sizi kapının önüne koyarım!
Şimdi defolun buradan! Kuzenimle yalnız kalmak istiyorum.
Afedersiniz?
Bu odayı terk etmenizi emrediyorum!
Emir mi?
Çıkın!
Çıkıyorum.
Ama sadece böyle deliler gibi bağırarak kendinize zarar vermeyin diye.
Ama söz veriyorum...
Belki de hasta değilim.
Neden hasta olasın ki?
Sadece biraz zayıfsın.
Sence dışarı çıkabilir miyim?
Mikroplar ne olacak?
Ben mikrop falan bilmem.
Eğer dışarı çıkarsam...
belki annemin bahçesine açılan kapıyı buluruz.
Eğer kapıyı bulursak...
içeri girebiliriz.
Ne var?
Sana söylemeye cesaret edemedim.
Söylemedim, çünkü sana güvenemeyeceğimden korkuyordum.
Neymiş o?
Ben gizli bahçeye girdim.
Anahtarı haftalar önce buldum.
Hadi. Anlat bana.
Kapıyı açınca hiçbir şey göremiyorsun.
Sonra bir iki taş basamaktan iniyorsun.
Aşağı indiğinde etrafın çiçeklerle sarılmış oluyor.
Her gün yeni çiçekler açıyor.
Sanki büyülü gibi.
Hayvanlar yavruluyor.
Sandalyemle dışarı çıkacağım.
Eğer temiz hava dokunmazsa...
belki her gün dışarı çıkabilirim.
Her gün olmaz Küçük Bey.
Ben dışarıdayken yakınımda kimse olmamalı.
Hiçbir hizmetli, bahçıvan bile. Anlaşıldı mı?
Çekilmelerini istediğinde...
ne dersin Hindistan'da?
Şöyle dersin:
"Sözüm bitti. Herkes çekilsin."
Sözüm bitti.
Herkes çekilsin.
Ama unutmayın...
bu çok önemli.
Geri çekilin.
Siz burada kalın Medlock.
-Ama Küçük Bey... -Burada kalın!
Şu aptal şeyleri çıkarın!
Ne işe yarıyorlar ki?
İçeri girin.
-Bunlar senin hayvanların mı? -Evet.
Kimse bizi göremez.
Acele et Dickon! Daha hızlı! Daha hızlı!
İşte geldik.
Çekilsene Tıs Tıs.
Keşke yardım edebilsem.
Merak etme. Sen farkına bile varmadan biz seni yürütürüz.
Ben mi? Yürümek mi?
Başarabilir miyim?
Herkes gibi senin de bacakların var.
Bunu hiç düşünmemiştim...
Gözlerini kapat Colin.
Geldik mi?
Hemen hemen.
Şimdi.
Evet.
Bunu hayal etmiştim.
İlk geldiğimizde küçük havuz tıkanmıştı.
Sahiden mi?
Şu çiçeği görüyor musun?
Peygamber çiçeği. Bir ardıçkuşu oraya yuva yapmış.
Hindistan Kraliçesini orada buldum.
Bütün bu soğanları ve tohumları ektim.
Yarın da buraya geleceğim.
Ve öbür gün de.
Ve ondan sonraki gün de.
Gördün mü?
Çiçeklere yer açmak için...
yabani otları temizlemelisin.
Git şuradan.
Bu sadece bir kurt.
İğrenecek bir şey değil.
Gördün mü? O da kurtları sever.
Bu adam kim?
Burada ne yapıyorsun?
İçeri nasıl girdin? Seni iğrenç meraklı şey!
İlk gördüğümden beri sana katlanamıyorum.
Bana kapıyı ardıçkuşu gösterdi.
Benim kim olduğumu biliyor musun?
Kimsin sen?
Sen o sakat çocuksun.
-Kamburu varsa... -Sakat değilim!
...alt tarafı topluiğne kadar.
-Sırtında kambur yok mu? -Hayır!
Bacakların da çarpık değil mi?
Bacaklarımın çarpık olduğunu kim söyledi?
Kimse böyle bir şey söylemedi.
Yapabilirsin.
Bana bak.
Bak da gör.
Seni çağırmadık, ama artık buradasın.
Bundan kimseye bahsetmeyeceksin.
Bazen senden yardım isteyeceğiz.
Buraya daha önce de geldim, kimse beni görmedi.
Annen...
bu bahçeyi öyle çok severdi ki.
Benden güllerine bakmamı isterdi.
Başka hiç kimseden istemezdi.
O gittiğinde, buraya kimsenin girmemesi emredildi.
Ama ben yine de geldim.
Hanımın emirleri önce gelir.
Sır tutmasını biliyorsun.
İçeri gel. Acele et.
Oh, yavrum.
Evet efendim. Hemen efendim.
Onu kapıda karşılayayım.
-Bu büyüyü sen mi yapıyorsun? -Hayır.
Sen yapıyorsun.
Hikayedeki gibi, bütün evren burada.
Burada olduğuna eminim.
-Seninle evlenebilirim. -Ne?
Ama biz kuzeniz!
Umurumda değil.
Hep birlikte olalım istiyorum.
Biz zaten birlikteyiz.
Gel buraya.
Yarın görüşürüz.
Yarın yine geleceğim.
Ne yapıyor?
Ne istiyor?
Annesini kaybetmiş.
Karnı aç.
Daha birkaç günlük.
Yürümeyi yeni öğrendi.
İstersen onu kucağına alabilirsin.
Dikkatli ol Colin.
Peki nereden geldi?
Üç gün önce...
çayırlarda dolaşıyordum.
Çalıların arkasında bir meleme duydum.
Ben de etrafa bakmaya başladım...
baktım, baktım ve en sonunda bir kayanın orada bir karaltı gördüm.
Ben de tırmandım ve bu ufaklığı buldum.
Kalk bakalım.
Hadi.
Elini ver bana.
Yapabilirsin.
Başardın! Yürüyebiliyorsun!
Başardım!
Sen hayalet misin?
Benim!
Medlock seni duyabilir.
O zaman ondan korkmamıza gerek kalmaz.
Seni yürürken görünce düşüp ölür.
Buraya nasıl geldin?
Yolu kendim buldum.
Merdivenlerden mi çıktın?
Babama da böyle olmasını istiyorum.
Onu şaşırtmak istiyorum.
Aynen böyle.
Başka kimse görmeden beni görmesini istiyorum.
Keşke onu nasıl bulacağımızı bilsek.
Medlock biliyordur.
Adresini ondan çalabiliriz.
Nöbet geçirir gibi yaparım, o da koşarak gelince...
Babanın odasında bir çalışma masası gördüm.
Üstünde bir sürü kağıt vardı. Belki oradadır.
Baktım ama adresi bulamadım.
Ama eniştemin bir başka sırrını keşfettim.
Bu annem.
Galiba bu da babam.
Bu benim.
Çok güzelmiş.
Dikkat!
Buraya bakın.
Gülümseyin.
Salıncağa otur Dickon.
Birbirinize bakın.
Şimdi bana bakın.
Hadi Dickon!
Yapmayın şunu.
Ben iyiyim.
Babama buraya dönmesini yazın.
İyi olduğunuza inanmıyorum.
Nabzınız çok hızlı atıyor.
Ve gözleriniz çakmak çakmak.
John, buz getir.
Siz ve kuzeniniz ne düşünürseniz düşünün, siz hala bana emanetsiniz.
Babanız sizin için en iyi olanı yapacağıma inanıyor ve ben de öyle yapacağım.
Tanrım, şu bacaklara bakın. Şişmiş ve kızarmış.
Hadi Will.
Madem bu kadar hastayım, babamı çağırın.
Yatakta kalacaksınız. Bahçeye çıkmayacaksınız.
Adresini verin, ben kendim yazacağım.
Böyle bir şey yapmayacaksınız.
Bana adresi verin.
Yeter artık.
O korkunç kız ve açık havanın yol açtığı tehlikeler...
sizi ne hale getirmiş.
Kanınız pıhtılaşabilirdi.
Herhalde tekerlekli sandalyenizi devirdi.
Artık anlayış göstermeyeceğim.
Hiç göstermeyeceğim! Hadi John.
Birbirinizle görüşmenize izin vermiyorum.
O çocuk çok hasta.
Onu yaşatmak için çok uğraş verdim.
Senin gibi inatçı ukala bir kız onu öldürsün diye yapmadım bunu.
Hadi gel.
Güvendeyiz.
Herkes gitti.
Ben kapıda bekliyor.
Sağol.
Burada büyü yapıyoruz.
Büyüyünce büyük keşifler yapacağım.
Ve bu da ilk deneyim.
Evet.
"Ey güçlü büyü
"Lütfen gel bana
"Babamı yolla buraya
"Özgür kıl ruhunu"
Hadi!
Neredesin?
Bahçedeyim! Bahçedeyim!
Bahçedeyim...
Colin'le beraber!
Gitmeliyim.
Gitmeliyim! Hemen!
Bu gece gitmeliyim. Hesabımı çıkarın.
Lord Hazretleri demin geldiler!
Lord Hazretleri mi?
Hani nerede?
Dışarıda.
Çıkarın şunu üstümden.
Şunu üstümden çıkarın.
Çıkarın şunu!
Hadi ama!
Dönmüşsünüz efendim. Sizi beklemiyorduk.
Ama geldim. Oğlum nerede?
Tabii ki odasında, Lord Hazretleri.
Mutfağa gitsene, seni densiz!
Oğlum nerede?
Burada lordum.
Burada olmalı.
Ne oldu?
Hep o kız yüzünden.
Burada tam bir kargaşa yarattı.
Onu kontrol altına almaya çalıştım.
Onu göndermelisiniz lordum.
Küçük Beyin ölümüne...
neden olacak.
Beni onun odasına götürün.
Onun sağlığının ne kadar bozuk olduğunu biliyor, ama aldırmıyor bile.
Onu odaya mı kilitlediniz?
Mecbur kaldım lordum.
O kadar yaramaz ki.
Mary?
Enişten geldi.
Afedersiniz lordum.
Belki de bahçededirler.
Bahçe mi?
Bu nasıl olabilir?
Bu imkansız.
Elimden geleni yaptım efendim.
Gerçekten yaptım.
Ama o isyankar kızla...
Susun artık Medlock!
O daha çocuk.
Sorumluluk sizdeydi.
İşi bırakırım efendim.
Bugün ayrılırım.
Yapma!
Dönelim, dönelim, dönelim, bakalım nerede duracağız.
Yakala beni!
Hadi yakalasana!
Neredesiniz?
Buna inanamıyorum.
Demek geldin.
Büyü işe yaradı.
Bahçe.
Gel sana göstereyim.
Anahtarı Mary buldu, kapıyı açtı ve içeri girdi...
Kimse beni istemiyor!
Ardıçkuşunun yuvası burada.
Yavruları gördün mü?
Yakında uçmaya başlarlar.
İlk defa burada yürüdüm.
Ben de küçük bir bebek gibiydim.
Niye burada tek başınasın?
Kimse istemedi.
Neyi istemedi?
Bahçeyi.
Haklısın.
Burayı bir daha hiç görmek istemedim.
Colin'i görmeyi hiç istemediniz.
Bizi tekrar hayata döndürdün Mary.
Kimsenin yapamayacağını sandığım şeyi yaptın.
Korkma.
Orayı bir daha asla kapatmayacağım.
İnan bana.
Teşekkür ederim.
Colin'i de çağıralım mı?
Neler oluyor?
Onları gördün mü?
Şuraya bakın!
Küçük Bey.
Yürüyor.
Büyü bozulmuştu.
Eniştem gülmeyi öğrendi, ben de ağlamayı.
Gizli bahçe artık hep açık.
Açık...
uyanık ve canlı.
Eğer bakmayı bilirseniz...
aslında bütün dünya bir bahçe.